Maña será o 11-S o famosísimo 11-S, cecais o momento máis televisivo da historia, un día no cal todos sembramos onde estabamos, que facíamos, quen nos chamou para que puxesemos a tele se non a estabamos a mirar, que comimos ese día, todalas informacións sobre as posibles autorías. Foi un día que cambiou moitas cousas do panorama internacional, que limitou os nosos dereitos no Nome da seguridade, imaxes que vimos mil, duas mil, millóns de veces. Dende ese día os telexornais de todo o mundo o 11-S abren a sua emisión cunha conexión dende Nova Iorque contando algún dato novo sobre o sucedido aquel día, sobre a historia impactante dun dos mortos nas torres, ou coas bagoas dalgún familiar que non pode conter a súa emoción.
Por iso dende este humilde blog quero facer a miña homenaxe as víctimas dun 11-S moi diferente o de EEUU. O 11 de setembro de 1973 foi derrocado o goberno de Salvador Allende polo alzamento tanto dos altos cargos militares como pola polícia, todo dirixido por Augusto Pinochet e co apoio total dos Estados Unidos de Americas para derrocar a un goberno de esquerdas en Latinoamerica e así evitar a expansión dos gobernos progresistas e contrarios as políticas económicas do xigante ianqui.
Richard Nixon, Henry Kissinger foron os grandes impulsores de este golpe, este último galardoado co premio nobel da o mesmo ano 1973 (manda carallo). O saldo 3.200 mortos, 10.000 torturados, miles de desaparecidos, secuestro de nenos pequenos para darllos a outras familias que apoiaban o golpe, e por suposto 27 anos dunha das dictaduras máis duras e sanguinarias do cono sur.
Por iso hoxe quero recordar a toda esa xente que morreu, sufriu, loitou por culpa dun goberno “democrático” o cal aínda por riba rouboulle o seu día na historia, nembargantes moitos todolos 11-S recordaremos a xentiña asesinada, torturada, perseguida, humillada que surxiu a partir do 11 –S. Vai por vós, non esqueceremos nunca. ( para todo aquel que non vise este corto recomendollo: http://es.youtube.com/watch?v=mXwILMcR_j4
“Por estos muertos, nuestros muertos Pido castigo.Para los que de sangre salpicaron la patria,Pido castigo.Para el verdugo que mandó esta muerte,Pido castigo,Para el traidor que ascendió sobre el crimenPido castigo.Para el que dio la orden de agonía,Pido castigo.Para los que defendieron este crimen,Pido castigo.No quiero que me den la manoEmpapada con nuestra sangre.Pido castigo.No los quiero de embajadores,Tampoco en su casa tranquilos,Los quiero ver aqui juzgados,En esta plaza, en este sitio.Quiero castigo. “
(Pablo Neruda)
Por iso dende este humilde blog quero facer a miña homenaxe as víctimas dun 11-S moi diferente o de EEUU. O 11 de setembro de 1973 foi derrocado o goberno de Salvador Allende polo alzamento tanto dos altos cargos militares como pola polícia, todo dirixido por Augusto Pinochet e co apoio total dos Estados Unidos de Americas para derrocar a un goberno de esquerdas en Latinoamerica e así evitar a expansión dos gobernos progresistas e contrarios as políticas económicas do xigante ianqui.
Richard Nixon, Henry Kissinger foron os grandes impulsores de este golpe, este último galardoado co premio nobel da o mesmo ano 1973 (manda carallo). O saldo 3.200 mortos, 10.000 torturados, miles de desaparecidos, secuestro de nenos pequenos para darllos a outras familias que apoiaban o golpe, e por suposto 27 anos dunha das dictaduras máis duras e sanguinarias do cono sur.
Por iso hoxe quero recordar a toda esa xente que morreu, sufriu, loitou por culpa dun goberno “democrático” o cal aínda por riba rouboulle o seu día na historia, nembargantes moitos todolos 11-S recordaremos a xentiña asesinada, torturada, perseguida, humillada que surxiu a partir do 11 –S. Vai por vós, non esqueceremos nunca. ( para todo aquel que non vise este corto recomendollo: http://es.youtube.com/watch?v=mXwILMcR_j4
“Por estos muertos, nuestros muertos Pido castigo.Para los que de sangre salpicaron la patria,Pido castigo.Para el verdugo que mandó esta muerte,Pido castigo,Para el traidor que ascendió sobre el crimenPido castigo.Para el que dio la orden de agonía,Pido castigo.Para los que defendieron este crimen,Pido castigo.No quiero que me den la manoEmpapada con nuestra sangre.Pido castigo.No los quiero de embajadores,Tampoco en su casa tranquilos,Los quiero ver aqui juzgados,En esta plaza, en este sitio.Quiero castigo. “
(Pablo Neruda)
No hay comentarios:
Publicar un comentario